Bardengouw

Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Oostfalen rond het jaar 1000. Bardengouw (Bardengawi) is aan de bovenkant van de kaart te zien

De Bardengouw[1] was een vroeg-middeleeuwse gouw in het Hertogdom Saksen. De Bardengouw maakte deel uit van Oostfalen en lag in de benedenloop van de Elbe. De belangrijkste stad in de Bardengouw was Bardowick; andere belangrijke steden waren Lüneburg en Oldenstadt (het huidige Uelzen).

De Bardengouw werd begrensd door de Limes Saxonicus, de Polaben, de Drewani en de gouwen Osterwalde, Derlingouw, Gretinge, Lohingau, Sturmi, Mosde en de gouw Stormarn.

De Bardengouw wordt genoemd als een gebied, waar Karel de Grote in het jaar 795 inviel om te vechten tegen de Saksen. De Oude zoutroute van Lüneburg naar Lübeck, met haar oversteekplaats van de Elbe bij Artlenburg, liep door de Bardengouw. Daarnaast was de gouw tevens een grensgouw tegen de Slaven.[2]

Vanaf de 9e eeuw worden leden van de Billungers als graven van de Bardengouw vermeld. Egbert Billung, ontving in 892 van de Oost-Frankische koning Arnulf van Karinthië 66 koninklijke hoeven in de Tilithigouw de Marstemgouw, de Loingau en de Bardengouw.[3] Wichman de oude een zoon van Egbert, was graaf in de Bardengouw.

Via de erfgenamen van de Billungers, de Welfen, ging de Bardengouw uiteindelijk deel uitmaken van het hertogdom Brunswijk-Wolfenbüttel.

Noten

  1. Annales regni Francorum a. 780: omnes Bardongavenses et multi de Nordleudi; Annales Mettenses priores a. 780: pagum quod dicitur Bordingavich.
  2. Annalista Saxo a. 997 (= MGH SS V, p. 641: in Bardonga contra Slavos una die comissum est).
  3. DD Arn 102, 106.

Verder lezen

The article is a derivative under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License. A link to the original article can be found here and attribution parties here. By using this site, you agree to the Terms of Use. Gpedia Ⓡ is a registered trademark of the Cyberajah Pty Ltd.