Liaoxipterus

Ga naar: navigatie, zoeken

Liaoxipterus brachyognathus is een pterosauriër, behorend tot de groep van de Pterodactyloidea, die tijdens het vroege Krijt leefde in het gebied van het huidige China.

De soort werd in 2005 benoemd door Dong Zhiming en Lü Junchang. De geslachtsnaam verwijst naar de vindplaats Laoxi en verbindt dit met een Klassiek Grieks pteron, "vleugel". De soortaanduiding is afgeleid van het Griekse brachys, "kort" en gnathos, "kaak'.

Het fossiel, holotype CAR-0018, is bij Chaoyang in Liaoning gevonden in een laag van de Jiufotangformatie van de Jehol-groep, Barremien-Aptien. Het is erg platgedrukt en ligt op een enkele plaat. Het bestaat uit de samengegroeide onderkaken, een mandibula van 161 millimeter lengte die van boven bezien wordt. Iedere onderkaak draagt dertien tanden. De tanden zijn tamelijk kort. Ook het losgeraakte tongbeen is aanwezig. De mandibula is van achteren afgebroken; de totale lengte is geschat op 182 millimeter.

In 2008 werd de soort opnieuw beschreven. Een diagnose werd toen aangegeven: De punt van de onderkaken is verbreed; de onderkaken dragen samen zesentwintig tanden; de tanden hebben een verdikking op hun binnenste basis; het tongbeen is Y-vormig; de voorste samengroeiing ofwel symfyse van de onderkaken beslaat ongeveer een kwart van de kaaklengte.

De symfyse heeft de vorm van een smalle schep. Aan iedere zijde liggen vooraan vier naar buiten gerichte tanden; de acht voorste tanden vormen zo een waaier. Ze zijn ongeveer even lang, vrij dik en aaneengesloten. Per zijde bevinden zich hierachter nog eens vier tanden die opzij gericht zijn. Ze hebben dezelfde lengte en vorm als de voorste tanden en zijn ook aaneengesloten. Daarachter volgen twee tanden die even groot zijn maar met een ruime tussenafstand geplaatst. Daarna is er een nog ruimer hiaat en dan volgen drie kleinere tanden met een matige tussenruimte. Van de tanden zijn de wortels zichtbaar.

De soort werd eerst geplaatst in de Ctenochasmatidae. In 2006 stelde dat Wang Xiaolin dat Liaoxipterus een lid was van de Istiodactylidae. In 2008 meende Lü dat de istiodactylide Nurhachius een jonger synoniem was van Liaoxipterus. Dat zou de kennis van de soort aanzienlijk vergroten want Nurhachius is benoemd op grond van een veel completere vondst.

In 2015 werd het 107,9 millimeter lange tongbeen in detail beschreven. Het bestaat uit twee dunne staafvormige tweede ceratobranchialia die zich naar voren verenigen in een dunne punt. Deze processus lingualis, het langwerpige voorwaarts gerichte uitsteeksel dat de tong ondersteunt, is erg lang, vergelijkbaar met dat van een kameleon. Gecombineerd met de korte tanden concludeerde men dat de soort een insecteneter was, geen viseter.

Literatuur

  • Dong, Z., and Lü, J. 2005, "A New Ctenochasmatid Pterosaur from the Early Cretaceous of Liaoning Province", Acta Geologica Sinica 79(2): 164-167
  • Lü, J., Xu, L. and Ji, Q. 2008, "Restudy of Liaoxipterus (Istiodactylidae: Pterosauria), with comments on the Chinese istiodactylid pterosaurs", In: Hone, D. W. E. and Buffetaut, E. (eds), Flugsaurier: pterosaur papers in honour of Peter Wellnhofer, Zitteliana B28: 229–241
  • Lü Jun-chang, 2015, "The Hyoid Apparatus of Liaoxipterus Brachycephalus (Pterosauria) and Its Implications for Food-catching Behavior", Acta Geoscientica Sinica 36(3): 362-366
The article is a derivative under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License. A link to the original article can be found here and attribution parties here. By using this site, you agree to the Terms of Use. Gpedia Ⓡ is a registered trademark of the Cyberajah Pty Ltd.