Steffi Graf

Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Steffi Graf
Steffi Graf in Hamburg 2010
Steffi Graf in Hamburg 2010
Persoonlijke informatie
Bijnaam Fräulein Forehand[1]
Nationaliteit Vlag van Duitsland Duitse
Geboorteplaats Mannheim, West-Duitsland
Geboortedatum 14 juni 1969
Woonplaats Las Vegas, Verenigde Staten
Lengte 1,76 m
Gewicht 64 kg
Profdebuut 18 oktober 1982
Met pensioen 13 augustus 1999
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld 21.895.277 US dollar
Profiel (en) WTA-site
Hall of Fame 2004 (en) profiel
Enkelspel
Winst-verliesbalans 900–115
Titels 107
Hoogste positie 1e (17 augustus 1987)
Olympische Spelen Goud goud (1988)
Zilver zilver (1992)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open winnares (1988–1990, 1994)
Vlag van Frankrijk Roland Garros winnares (1987, 1988, 1993, 1995, 1996, 1999)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon winnares (1988, 1989, 1991–1993, 1995, 1996)
Vlag van Verenigde Staten US Open winnares (1988, 1989, 1993, 1995, 1996)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 173–72
Titels 11
Hoogste positie 5e (21 november 1988)
Olympische Spelen Brons brons (1988)
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Stefanie Maria ("Steffi") Graf (Mannheim, 14 juni 1969) is een voormalig professioneel tennisspeelster uit Duitsland.

Carrière

Steffi Graf begon haar profcarrière op 18 oktober 1982 en beëindigde die op 13 augustus 1999. Na een opgave wegens een blessure tijdens een tweederondepartij in het toernooi van Carlsbad in Californië tegen de Amerikaanse Amy Frazier, besloot ze een punt te zetten achter haar imposante tennisloopbaan.

Graf won 22 maal een grandslamtoernooi. In 1988 werd ze de derde vrouw in de geschiedenis die een complete grand slam won. Na haar gouden medaille bij de Olympische Zomerspelen van 1988 in Seoel werd haar grand slam omgedoopt in een Golden Slam. Ze was de nummer een van haar tijd en haar topjaren omvatten de gehele jaren 90 van de twintigste eeuw. Zij is de enige tennisprof (man of vrouw) die alle grandslamtoernooien ten minste vier keer heeft gewonnen. Steffi Graf voerde in totaal 377 weken de wereldranglijst aan, waarvan 186 weken aaneengesloten van 17 augustus 1987 tot aan 10 maart 1991, beide prestaties waren records voor zowel mannen als vrouwen, tot Roger Federer 237 weken aan één stuk op één stond.

Graf trad op 22 oktober 2001 in het huwelijk met de Amerikaan Andre Agassi, eveneens toptennisser. Ze hebben twee kinderen.[2]

Om het nieuwe uitschuifbare dak op 17 mei 2009 in te huldigen speelde zij nog één keer op Wimbledon in een demonstratiewedstrijd aan de zijde van haar echtgenoot Andre Agassi in een dubbelspel tegen de Belgische Kim Clijsters en de Brit Tim Henman.

Perikelen op en naast de tennisbaan

Tijdens haar tenniscarrière streed ze niet alleen tegen haar tegenstandsters op de tennisbaan, maar ook tegen haar eigen lichaam: een lange reeks aan toernooizeges ging gepaard met een lange lijst aan blessureleed. Ook in de privésfeer liep het niet allemaal als gepland: in 1990 deden geruchten in de Duitse boulevardpers de ronde dat haar vader Peter een affaire zou hebben met een Duits naaktmodel. In 1995 werd Peter Graf veroordeeld tot een gevangenisstraf wegens belastingontduiking.

Verbonden met Monica Seles

Het grootste litteken echter op Grafs carrière is de aanslag op haar – destijds – grootste rivale Monica Seles. Een Duitser, Günther Parche, die zich een fan van Steffi Graf noemde, stak een mes in de rug van Monica Seles op 30 april 1993 tijdens een kwartfinalepartij in het toernooi van Hamburg tegen Magdalena Maleeva. Parche kon het niet verkroppen dat zijn idool Steffi niet meer de nummer een van de wereld was; Monica Seles had die positie namelijk in 1991 overgenomen van Graf en was sindsdien niet meer van die koppositie af te slaan. Ook al had Steffi Graf niets met die aanslag te maken, het feit dat Parche een gestoorde fan van haar was, gaf Steffi een zware druk mee voor de jaren daarna.

Toen Monica Seles in de zomer van 1995 terugkeerde in het profcircuit en meteen tegen Steffi in de finale stond van de US Open van 1995, was de spanning in het stadion te snijden. Steffi won die partij, en maakte daarmee duidelijk dat zij zich niet langer hoefde te verdedigen voor het behalen van zes grandslamstitels tijdens de afwezigheid van Monica.

Haar mooiste partijen bekroond door de tenniswereld

In 2003 bestond de WTA dertig jaar en ter gelegenheid van dat jubileum werd uit zestien partijen, genomineerd door de WTA, de mooiste vrouwenpartij van de voorgaande dertig jaar gekozen.De finale van Roland Garros 1999 werd door de meerderheid van de tennisfans via het internet uitgekozen: Steffi Graf tegen de toenmalige nummer een van de wereld Martina Hingis. Graf versloeg tijdens dat toernooi niet alleen de nummer een van de wereld, maar ook de nummers twee en drie, respectievelijk Lindsay Davenport en Monica Seles. De finalepartij leek het moment van Hingis te worden om dan eindelijk de Coupe Suzanne Lenglen in ontvangst te mogen nemen. Maar bij een voorsprong voor Hingis van 6-4 en 2-0 ging het helemaal mis. Hingis zag een bal op de lijn landen, maar die werd echter uit gegeven. In haar ongeloof liep Hingis, tegen de regels in, naar de overkant van de baan en omcirkelde de plek waar zij dacht dat de bal had gestuiterd. Graf wees een andere, naar uit de beelden bleek, oudere afdruk aan. Hingis' protest werd niet gehonoreerd, maar leverde haar wel een waarschuwing op. Vanaf dat moment ging het bergafwaarts: zichtbare frustratie, woede, geschreeuw, de hele wereld kon elke emotie van Hingis live zien. Tot grote hilariteit en ergernis van het publiek serveerde Hingis zelfs tot twee keer toe onderhands (beide keren op matchpoint voor Graf) in een poging om de Duitse uit haar evenwicht te brengen. Het mocht niet baten, ook al verloor Graf haar concentratie bij het eerste matchpoint door die onderhandse service. Hingis sloeg haar tweede onderhandse service (eerste opslag) zelfs uit en verloor dat tweede matchpoint door een simpele bal uit te slaan. Hingis stond in de partij voor — met een gewonnen set 6-4 en met 5-4 in de tweede set — maar Graf wist die partij toch nog om te buigen in een overwinning: 4-6, 7-5 en 6-2. Hingis verliet huilend de baan en alleen na langdurig aandringen van haar moeder kwam ze terug op de baan om haar tweede prijs op te halen. Het is Grafs tweeëntwintigste en laatste grandslamtitel geworden.

Ook de pers mocht een partij uitkiezen – en ook die koos een wedstrijd van Graf uit, namelijk de finale van Roland Garros 1992 tegen Monica Seles. In die memorabele en hoogwaardige marathonpartij was het Seles die aan het langste eind trok in de derde set, 10-8. Na een korte eerste set voor Monica Seles met 6-2 kon Steffi Graf terugkomen en de tweede set pakken met 6-3. De derde set werd een thriller waarin Graf vier matchpoints van Seles - bij een achterstand van 3-5 - wist weg te werken en tot twee keer toe nog op voorsprong wist te komen. Bij een stand van 9-8 in het voordeel van Monica Seles kon Steffi nog een vijfde matchpoint wegpoetsen, maar bij het zesde voor Monica was het raak. Juist een slag met de forehand, haar sterkste troef, belandde in het net.

Palmares

Toernooititels

Steffi Graf won 107 WTA-titels in het enkelspel, waarvan er 22 grandslamtitels. In het dubbelspel bezit ze ook nog 11 titels, waar 1 grandslamtitel.

Grandslamfinales

Enkelspel

nr. jaar toernooi ondergrond tegenstandster score
gewonnen finales
01 1987 Vlag van Frankrijk Roland Garros (1) gravel Vlag van Verenigde Staten Martina Navrátilová 6-4, 4-6, 8-6 details
02 1988 Vlag van Australië Australian Open (1) hardcourt Vlag van Verenigde Staten Chris Evert 6-1, 7-6 details
03 1988 Vlag van Frankrijk Roland Garros (2) gravel Vlag van Wit-Rusland Natallja Zverava 6-0, 6-0 details
04 1988 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon (1) gras Vlag van Verenigde Staten Martina Navrátilová 5-7, 6-2, 6-1 details
05 1988 Vlag van Verenigde Staten US Open (1) hardcourt Vlag van Argentinië Gabriela Sabatini 6-3, 3-6, 6-1 details
06 1989 Vlag van Australië Australian Open (2) hardcourt Vlag van Tsjechië Helena Suková 6-4, 6-4 details
07 1989 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon (2) gras Vlag van Verenigde Staten Martina Navrátilová 6-2, 6-7(1-7), 6-1 details
08 1989 Vlag van Verenigde Staten US Open (2) hardcourt Vlag van Verenigde Staten Martina Navrátilová 3-6, 7-5, 6-1 details
09 1990 Vlag van Australië Australian Open (3) hardcourt Vlag van Verenigde Staten Mary Joe Fernandez 6-3, 6-4 details
10 1991 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon (3) gras Vlag van Argentinië Gabriela Sabatini 6-4, 3-6, 8-6 details
11 1992 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon (4) gras Vlag van Joegoslavië Monica Seles 6-2, 6-1 details
12 1993 Vlag van Frankrijk Roland Garros (3) gravel Vlag van Verenigde Staten Mary Joe Fernandez 4-6, 6-2, 6-4 details
13 1993 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon (5) gras Vlag van Tsjechië Jana Novotná 7-6(8-6), 1-6, 6-4 details
14 1993 Vlag van Verenigde Staten US Open (3) hardcourt Vlag van Tsjechië Helena Suková 6-3, 6-3 details
15 1994 Vlag van Australië Australian Open (4) hardcourt Vlag van Spanje Arantxa Sánchez Vicario 6-0, 6-2 details
16 1995 Vlag van Frankrijk Roland Garros (4) gravel Vlag van Spanje Arantxa Sánchez Vicario 7-5, 4-6, 6-0 details
17 1995 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon (6) gras Vlag van Spanje Arantxa Sánchez Vicario 4-6, 6-1, 7-5 details
18 1995 Vlag van Verenigde Staten US Open (4) hardcourt Vlag van Verenigde Staten Monica Seles 7-6(8-6), 0-6, 6-3 details
19 1996 Vlag van Frankrijk Roland Garros (5) gravel Vlag van Spanje Arantxa Sánchez Vicario 6-3, 6-7(4-7), 10-8 details
20 1996 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon (7) gras Vlag van Spanje Arantxa Sánchez Vicario 6-3, 7-5 details
21 1996 Vlag van Verenigde Staten US Open (5) hardcourt Vlag van Verenigde Staten Monica Seles 7-5, 6-4 details
22 1999 Vlag van Frankrijk Roland Garros (6) gravel Vlag van Zwitserland Martina Hingis 4-6, 7-5, 6-2 details
verloren finales
1 1987 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon (1) gras Vlag van Verenigde Staten Martina Navrátilová 5-7, 3-6 details
2 1987 Vlag van Verenigde Staten US Open (1) hardcourt Vlag van Verenigde Staten Martina Navrátilová 6-7(4-7), 1-6 details
3 1989 Vlag van Frankrijk Roland Garros (1) gravel Vlag van Spanje Arantxa Sánchez Vicario 6-7(6-8), 6-3, 5-7 details
4 1990 Vlag van Frankrijk Roland Garros (2) gravel Vlag van Joegoslavië Monica Seles 6-7(6-8), 4-6 details
5 1990 Vlag van Verenigde Staten US Open (2) hardcourt Vlag van Argentinië Gabriela Sabatini 2-6, 6-7(4-7) details
6 1992 Vlag van Frankrijk Roland Garros (3) gravel Vlag van Joegoslavië Monica Seles 2-6, 6-3, 8-10 details
7 1993 Vlag van Australië Australian Open (1) hardcourt Vlag van Joegoslavië Monica Seles 6-4, 3-6, 2-6 details
8 1994 Vlag van Verenigde Staten US Open (3) hardcourt Vlag van Spanje Arantxa Sánchez Vicario 6-1, 6-7(3-7), 4-6 details
9 1999 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon (2) gras Vlag van Verenigde Staten Lindsay Davenport 4-6, 5-7 details

Dubbelspel

nr. jaar toernooi ondergrond partner tegenstandsters score
gewonnen finales vrouwendubbelspel
1 1988 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon (1) gras Vlag van Argentinië Gabriela Sabatini Vlag van de Sovjet-Unie Larisa Neiland
Vlag van de Sovjet-Unie Natallja Zverava
6-3, 1-6, 12-10 details
verloren finales vrouwendubbelspel
1 1986 Vlag van Frankrijk Roland Garros (1) gravel Vlag van Argentinië Gabriela Sabatini Vlag van Verenigde Staten Martina Navrátilová
Vlag van Hongarije Andrea Temesvári
1-6, 2-6 details
2 1987 Vlag van Frankrijk Roland Garros (2) gravel Vlag van Argentinië Gabriela Sabatini Vlag van Verenigde Staten Martina Navrátilová
Vlag van Verenigde Staten Pam Shriver
2-6, 1-6 details
3 1989 Vlag van Frankrijk Roland Garros (3) gravel Vlag van Argentinië Gabriela Sabatini Vlag van de Sovjet-Unie Larisa Neiland
Vlag van de Sovjet-Unie Natallja Zverava
4-6, 4-6 details

Olympische Spelen

1984 Los Angeles
  • Gouden medaille (demonstratiesport) – won van Sabrina Goleš 1-6 6-3 6-4
1988 Seoel
  • Gouden medaille (enkelspel) – won van Gabriela Sabatini 6-3 6-3
  • Bronzen medaille (vrouwendubbelspel)
1992 Barcelona
  • Zilveren medaille (enkelspel) – verloor van Jennifer Capriati 6-3 3-6 4-6

Prestatietabel

Grand slam, enkelspel

Toernooi 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999
Vlag van Australië Australian Open 2R 4R g.t. W W W KF F W 4R KF
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2R 3R 4R KF W W F F HF F W HF W W KF W
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 4R 4R F W W HF W W W 1R W W 3R F
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R HF HF F W W F HF KF W F W W 4R

Grand slam, dubbelspel

Toernooi 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999
Vlag van Australië Australian Open 2R g.t. HF HF 2R 2R 2R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2R 1R F F HF F HF
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R 1R 3R W KF KF 1R
Vlag van Verenigde Staten US Open 2R 2R HF HF HF HF KF

Externe links

The article is a derivative under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License. A link to the original article can be found here and attribution parties here. By using this site, you agree to the Terms of Use. Gpedia Ⓡ is a registered trademark of the Cyberajah Pty Ltd.