Igor Wołk

Skocz do: nawigacja, szukaj
Igor Wołk
Игорь Петрович Волк
Ilustracja
Igor Wołk (2008)
Data i miejsce urodzenia 12 kwietnia 1937, Zmijiw, Obwód charkowski[1]
Data i miejsce śmierci 3 stycznia 2017
Narodowość radziecka
Czas spędzony w kosmosie 11 dni, 19 godzin, 14 minut
Misje Sojuz T-12
Odznaczenia
Złota Gwiazda Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (ZSRR) Lotnik Kosmonauta ZSRR(ZSRR) Zasłużony oblatywacz ZSRR
Order Za Zasługi dla Ojczyzny Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Przyjaźni Narodów Medal „Za zasługi w podboju kosmosu” (Rosja)
Kosmonauta Igor Wołk, astronauta Thomas Reiter, astronauta Charles Duke

Igor Pietrowicz Wołk (ros. Игорь Петрович Волк, ur. 12 kwietnia 1937 w Zmijiwie, obwód charkowski, ZSRR, zm. 3 stycznia 2017[2]) – radziecki kosmonauta i pilot oblatywacz.

Życiorys

Służba wojskowa i kariera oblatywacza

Wołk był pilotem bombowym w radzieckich Wojskowych Siłach Powietrznych – zaciągnął się w 1954 i już po dwóch latach ukończył szkołę lotniczą w Kirowogradzie[1]. W 1962 roku wstąpił na Moskiewski Instytut Lotniczy, w rok później odszedł do rezerwy. W tamtym okresie został oblatywaczem w Biurze Konstrukcyjnym Mikojana, gdzie pilotował konstrukcje doświadczalne, m.in. w ramach programu Spiral[1]. Wylatał ponad 7000 godzin na ponad 80 typach samolotów (z tego 3500 godzin jako oblatywacz)[1][3].

Loty w kosmos

Od kwietnia 1979 do grudnia 1980 przechodził szkolenie w Centrum Wyszkolenia Kosmonautów im. J. Gagarina w Gwiezdnym Miasteczku. Został powołany do korpusu kosmonautów 12 kwietnia 1980 roku[1]. Jako kosmonauta-badacz brał udział w misji Sojuz T-12 na stację Salut 7. Jednym z celów misji było sprawdzenie wpływu długotrwałego lotu w kosmosie na wydolność Wołka podczas pilotażu – bezpośrednio po powrocie na Ziemię odbył lot samolotami Tu-154 i MiG-25[1]. Było to przygotowanie do planowanego szkolenia do lotów na orbiterach typu Buran[3]. W uznaniu zasług 29 lipca 1984 roku został odznaczony orderem Bohater Związku Radzieckiego.

Po locie kosmicznym, Igor Wołk został szefem szkolenia kosmonautów w programie Buran. Sam odbył 13 lotów[4](pierwszy 10 listopada 1985[5]), oraz liczne kołowania na egzemplarzu testowym OK-GLI[1]; miał być także pilotem pierwszego lotu załogowego wahadłowca Buran[1][4]. Na podstawie jego doświadczeń zaprogramowano komputer pokładowy Burana w dziewiczym locie orbitalnym[1]. Po zamknięciu programu pracował jako kierownik Lotniczego Instytutu Badawczego Gromowa[4]. Odszedł na emeryturę w 1995 roku. Był prezesem Aeroklubu Rosyjskiego oraz wiceprezesem Międzynarodowej Federacji Lotniczej.

Żonaty, miał dwójkę dzieci. Zmarł w Bułgarii, przyczyny zgonu nie podano[5].

Odznaczenia

Przypisy

  1. a b c d e f g h i Biography of Igor Petrovitch Volk. W: buran-energia.com [on-line]. [dostęp 2016-04-27].
  2. Ушел из жизни Игорь Петрович Волк, zhukovskiy.ru (dostęp: 4 stycznia 2017).
  3. a b Rex Hall, Davide Shayler, Bert Vis: Russia's Cosmonauts: Inside the Yuri Gagarin Training Center. Chichester, UK: Praxis Publishing, 2005, s. 335–6. ISBN 0-387-21894-7. (ang.)
  4. a b c Экипажи "Бурана" (ros.). W: buran.ru [on-line]. [dostęp 2016-04-27].
  5. a b (pm): Rosja: zmarł kosmonauta Igor Wołk (pol.). onet.wiadomości, 2017-01-05. [dostęp 2017-01-05].

Linki zewnętrzne

The article is a derivative under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License. A link to the original article can be found here and attribution parties here. By using this site, you agree to the Terms of Use. Gpedia Ⓡ is a registered trademark of the Cyberajah Pty Ltd.