Komensalizm

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Komensalizm (współbiesiadnictwo; od łac. commensalis 'współbiesiadnik' com 'współ' i mensa 'stół')[1] – najbardziej pierwotny typ oddziaływania protekcyjnego. Pojęcie to zostało wprowadzone przez zoologa Edouarda van Benedena.

Jest to typ zależności o charakterze symbiozy między dwoma lub więcej gatunkami, przy czym jeden z gatunków czerpie z tej zależności wyraźne korzyści, nie szkodząc pozostałym (np. rekin i podnawka; lew i hieny; lew i sęp; żuk gnojowy i ssak kopytny). Innym przykładem komensalizmu jest odżywianie się owadów żyjących w ptasich gniazdach resztkami pokarmu gospodarzy lub znalezionymi w gnieździe piórami. Komensalizm jest więc współżyciem korzystnym dla jednego z partnerów, dla drugiego obojętnym.

Komensalizm jest najbardziej luźnym i najmniej obligatoryjnym związkiem międzygatunkowym, jako że obaj partnerzy często mogą egzystować niezależnie od siebie. Jeden z partnerów odnosi tu korzyść i ma biologiczną przewagę nad osobnikami tego samego gatunku, które nie pozostają w takim związku[2].

Croll (1977) wyróżnia cztery główne rodzaje komensalizmu:

  • komensalizm „czyszczący”;
  • komensalizm chroniący i maskujący;
  • komensalizm synecjalny (synoika, synoekia);
  • komensalizm „transportowy” lub forezja.

Przykładem komensalizmu jest flora fizjologiczna człowieka.

Przypisy

  1. Słownik Wyrazów Obcych
  2. Croll N. A., 1977. Pasożytnictwo i inne związki. PWN, Warszawa, 194 str.
The article is a derivative under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License. A link to the original article can be found here and attribution parties here. By using this site, you agree to the Terms of Use. Gpedia Ⓡ is a registered trademark of the Cyberajah Pty Ltd.