Lelio Lagorio

Skocz do: nawigacja, szukaj
Lelio Lagorio
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 9 listopada 1925
Triest
Data i miejsce śmierci 7 stycznia 2017
Florencja
Zawód polityk, prawnik, nauczyciel akademicki

Lelio Lagorio (ur. 9 listopada 1925 w Trieście, zm. 7 stycznia 2017[1] we Florencji[2]) – włoski polityk, prawnik, publicysta i nauczyciel akademicki, parlamentarzysta krajowy i europejski, minister w kilku gabinetach.

Życiorys

Z wykształcenia prawnik, absolwent Uniwersytetu Florenckiego, na którym po studiach pracował jako nauczyciel akademicki[3]. Praktykował również jako adwokat, a także zajmował się działalnością publicystyczną[4], był autorem kilku książek[3].

Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Włoskiej Partii Socjalistycznej[4]. W 1965 sprawował urząd burmistrza Florencji jako następca Giorgia La Piry[5]. W latach 1970–1978 pełnił funkcję prezydenta Toskanii[3].

W 1979 po raz pierwszy został wybrany do Izby Deputowanych. Z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w wyborach w 1983 i 1987, zasiadając w niższej izbie włoskiego parlamentu do 1992 jako poseł VIII, IX i X kadencji[4]. Od 4 kwietnia 1980 do 4 sierpnia 1983 sprawował urząd ministra obrony w pięciu kolejnych gabinetach, którymi kierowali Francesco Cossiga, Arnaldo Forlani, Giovanni Spadolini i Amintore Fanfani. Następnie do 1 sierpnia 1986 był ministrem turystyki i rekreacji w rządzie Bettina Craxiego[4]. W latach 1986–1987 przewodniczył frakcji socjalistycznej w Izbie Deputowanych[3].

W latach 1989–1994 był deputowanym do Parlamentu Europejskiego III kadencji, w którym zajmował stanowisko wiceprzewodniczącego frakcji socjalistycznej[1]. Od 1990 do 1992 był wiceprzewodniczącym konfederacji ugrupowań socjalistycznych, przekształconej później w Partię Europejskich Socjalistów[2].

Odznaczony Orderem Zasługi Republiki Włoskiej I klasy (1978)[6].

Przypisy

  1. a b Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2017-08-15].
  2. a b E' morto l'ex sindaco Lelio Lagorio. E' stato il primo presidente della Toscana (wł.). lanazione.it, 7 stycznia 2017. [dostęp 2017-08-15].
  3. a b c d The Members of the European Parliament 1989–1994. Luksemburg: Office for Official Publications of the European Communities, 1990, s. 134. [dostęp 2017-08-15]. (ang.)
  4. a b c d Lelio Lagorio (wł.). camera.it. [dostęp 2017-08-15].
  5. Tavola 10.26: Gonfaloni, Podestà e Sindaci del Comune di Firenze (wł.). comune.fi.it. [dostęp 2017-08-15].
  6. Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it, 27 grudnia 1978. [dostęp 2017-08-15].
The article is a derivative under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License. A link to the original article can be found here and attribution parties here. By using this site, you agree to the Terms of Use. Gpedia Ⓡ is a registered trademark of the Cyberajah Pty Ltd.