Wacław Borowski

Skocz do: nawigacja, szukaj
Wacław Borowski
Data i miejsce urodzenia 6 sierpnia 1885
Łódź
Data i miejsce śmierci 9 kwietnia 1954
Łódź
Alma Mater Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie
Dziedzina sztuki malarstwo, grafika,litografia

Wacław Borowski (ur. 6 sierpnia 1885 w Łodzi, zm. 9 kwietnia 1954 tamże) – polski malarz, grafik, litograf i scenograf.

Życiorys

Studiował w latach 1905–1909 na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Józefa Mehoffera. W latach 1909–1913 przebywał w Paryżu, gdzie kopiował dzieła starych mistrzów z Luwru. Później podróżował do Włoch by zgłębić tajniki renesansu w jego kolebce. Następnie mieszkał (w latach 1914–1919 w Szwajcarii). W 1920 uczestniczył jako ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej.

Borowski był współzałożycielem i członkiem (lata 1922–32) warszawskiej grupy Rytm, w której propagował estetykę nowego klasycyzmu. Przez dłuższy czas był nawet jej prezesem. W roku 1926 przystąpił do Stowarzyszenia Artystów Grafików „Ryt”, zaś od 1932 roku był członkiem Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych.

Borowski był czołowym polskim artystą klasycyzującym lat 20. i 30. Jego estetyka nowego klasycyzmu opierała się na renesansowych zasadach komponowania obrazu, ale także widoczny jest silny wpływ środowiska paryskiego, a szczególnie André Deraina i Henri Matisse'a. W okresie przynależności do grupy Rytm łączyła go silna przyjaźń z Eugeniuszem Zakiem, z którym to wypracował styl o idyllicznym wyrazie i lirycznym nastroju, z formą stylizowaną na włoskich mistrzów Quattrocenta. Krytyczny wobec impresjonizmu, skłaniał się w kierunku kubistycznej geometryzacji.

Poza malarstwem sztalugowym, parał się także malarstwem monumentalnym, w 1925 pokrył polichromią Salę Obiadów Czwartkowych na Zamku Królewskim w Warszawie, oraz liczne wnętrza warszawskich kamienic (m.in. wnętrze kawiarni Ziemiańskiej przy ulicy Mazowieckiej). Borowski był także autorem scenografii teatralnych, szczególnie związany był zwłaszcza z Teatrem Polskim w Warszawie. Zajmował się tez projektowaniem banknotów dla Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych.

Wziął udział w Olimpijskim Konkursie Sztuki i Literatury na igrzyskach olimpijskich w Los Angeles (1932) w dziedzinie malarstwa. Zgłoszono jego obraz olejny Łuczniczki, któremu przyznano wyróżnienie honorowe.

Wybrane prace

  • Diana (1929)
  • Martwa natura z draperią (1930)
  • Łuczniczka (1931)
  • W pracowni (1932)
  • W lesie (1932)
  • Młodość (1932)
  • Rybak (1938)

Galeria

Bibliografia

  • Wacław Borowski w serwisie Culture.pl
  • Zbigniew Porada, Olimpijczycy z krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, Kraków 2014, s. 41–43 (z wizerunkiem)
The article is a derivative under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License. A link to the original article can be found here and attribution parties here. By using this site, you agree to the Terms of Use. Gpedia Ⓡ is a registered trademark of the Cyberajah Pty Ltd.