NGC 1403

Συντεταγμένες: Sky map 03h 39m 10.876s, -22° 23′ 19.00″

NGC 1403
Εικόνα του NGC 1403 από το DESI.
Παρατηρησιακά Δεδομένα (εποχή J2000)
ΑστερισμόςΗριδανός
Ορθή Αναφορά03h 39m 10.876s[1]
Απόκλιση-22° 23′ 19.00″[1]
Μετατόπιση προς το ερυθρό0.014320[2]
Ηλιοκεντρική ακτινική ταχύτητα4293 km/s[2]
Απόσταση146,93 ± 15,91 Mly (45,050 ± 4,879 Mpc)[2]
Φαινόμενο μέγεθος (V)12.74[2]
Φαινόμενο μέγεθος (B)13.86[3]
Απόλυτο μέγεθος (V)−20.52
Χαρακτηριστικά
Τύπος ΓαλαξίαSAB(s)00[2]
Φαινόμενη διάμετρος (V)0.950′ × 0.741′[1]
Άλλες ονομασίες
MGC-04-09-041, PGC 13445[3]
Δείτε επίσης: Γαλαξίες, Κατάλογος γαλαξιών

Ο NGC 1403 είναι φακοειδής[2] ή ελλειπτικός γαλαξίας[3] στον αστερισμό Ηριδανό. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Φράνσις Πριζέρβντ Λίβενγουορθ (Francis Preserved Leavenworth) το 1886.[4] Ο Ντράιερ τον περιέγραψε ως «πολύ αμυδρό, εξαιρετικά μικρό, νεφελώδες αστέρι».[4]

Παραπομπές

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 Skrutskie, Michael F.; Cutri, Roc M.; Stiening, Rae; Weinberg, Martin D.; Schneider, Stephen E.; Carpenter, John M.; Beichman, Charles A.; Capps, Richard W. και άλλοι. (1 February 2006). «The Two Micron All Sky Survey (2MASS)». The Astronomical Journal 131 (2): 1163–1183. doi:10.1086/498708. ISSN 0004-6256. Bibcode: 2006AJ....131.1163S. https://archive.org/details/sim_astronomical-journal_2006-02_131_2/page/1163. 
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 «NED results for object NGC 1403». National Aeronautics and Space Administration / Infrared Processing and Analysis Center. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2017. 
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 «NGC 1403». SIMBAD. Centre de données astronomiques de Strasbourg. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2017. 
  4. ↑ 4,0 4,1 «New General Catalog Objects: NGC 1400 - 1449». cseligman.com. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2017. 

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

  • Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 1403 στο Wikimedia Commons