Premio Erasmus

O Premio Erasmus é un premio anual que outorga a Fundación Praemium Erasmianum a persoas ou institucións que fixeron contribucións excepcionais nos eidos da cultura, humanidades, ciencias sociais e arte en Europa e tamén no resto de mundo.^[1] Está considerado como un dos recoñecementos máis distinguidos de Europa^[2] e leva o nome do teólogo e humanista neerlandés, Desiderius Erasmus.

A cerimonia de entrega adoita ter lugar no Palacio Real de Ámsterdam, onde o premio é presentado polo mecenas da fundación (o Rei Guillerme Alexandre dos Países Baixos). Ademais, organízase un amplo abano de actividades arredor da cerimonia en cooperación con outras organizacións académicas e culturais. Entre elas inclúense clases maxistrais, congresos académicos, obradoiros, exposicións, actuacións de baile, música e teatro, así como outras actividades educativas.

A primeira cerimonia de entrega do premio foi no ano 1958. Até o 2016, foi repartido un total de 74 veces en 54 anos.^[1]

Imaxe	Ano	Nome	Notas	Referencias
	1958	Pobo austríaco	Patrimonio cultural. Galardoado na Universidade de Milán. Os fondos do premio foron empregados para financiar a estudantes austríacos en Europa, estudantes estranxeiros en Austria e escavacións no Éfeso.	[3][4]
	1959	Robert Schuman		[3]
	1959	Karl Jaspers		[3]
	1960	Marc Chagall		[3]
	1960	Oskar Kokoschka		[3]
	1962	Romano Guardini		[3]
	1963	Martin Buber		[3]
	1964	Unión Académica Internacional		[3]
	1965	Charles Chaplin e Ingmar Bergman		[3]
	1966	Herbert Read e René Huyghe		[3]
	1967	Jan Tinbergen		[3]
	1968	Henry Moore		[3]
	1969	Gabriel Marcel e Carl Friedrich von Weizsäcker		[3]
	1970	Hans Scharoun		[3]
	1971	Olivier Messiaen		[3]
	1972	Jean Piaget		[3]
	1973	Claude Lévi-Strauss		[3]
	1974	Ninette de Valois e Maurice Béjart		[3]
	1975	Ernst Gombrich e Willem Sandberg		[3]
	1976	Amnistía Internacional e René David		[3]
	1977	Werner Kaegi e Jean Monnet		[3]
	1978	Teatro de monicreques: La Marionettistica dos irmáns Napoli Ţăndărică de Margareta Niculescu Théatre du Papier de Yves Joly Bread and Puppet de Peter Schumann		[3]
	1979	Die Zeit e Neue Zürcher Zeitung		[3]
	1980	Nikolaus Harnoncourt e Gustav Leonhardt		[3]
	1981	Jean Prouvé		[3]
	1982	Edward Schillebeeckx‎		[3]
	1983	Raymond Aron, Isaiah Berlin, Leszek Kołakowski e Marguerite Yourcenar		[3]
	1984	Massimo Pallottino		[3]
	1985	Paul Delouvrier		[3]
	1986	Václav Havel		[3]
	1987	Alexander King		[3]
	1988	Jacques Ledoux		[3]
	1989	Comisión Internacional de Xuristas		[3]
	1990	Sir Grahame Clark		[3]
	1991	Bernard Haitink		[3]
	1992	Arquivo Xeral de Indias		[3]
	1992	Simon Wiesenthal		[3]
	1993	Peter Stein		[3]
	1994	Sigmar Polke		[3]
	1995	Renzo Piano		[3]
	1996	William Hardy McNeill		[3]
	1997	Jacques Delors		[3]
	1998	Mauricio Kagel e Peter Sellars		[3]
	1999	Mary Robinson		[3]
	2000	Hans van Manen		[3]
	2001	Claudio Magris e Adam Michnik		[3]
	2002	Bernd e Hilla Becher		[3]
	2003	Alan Davidson		[3]
	2004	Abdolkarim Soroush, Sadik Al-Azm e Fatema Mernissi		[3]
	2005	Simon Schaffer e Steven Shapin		[3]
	2006	Pierre Bernard		[3]
	2007	Péter Forgács		[3]
	2008	Ian Buruma		[3]
	2009	Antonio Cassese e Benjamin Ferencz		[3]
	2010	José Antonio Abreu		[3]
	2011	Joan Busquets		[3]
	2012	Daniel Dennett		[3]
	2013	Jürgen Habermas		[3]
	2014	Frie Leysen	"Theatre, audience and society"	[3][5]
	2015	Comunidade de Wikipedia	Por "promocionar o coñecemento a través dunha enciclopedia libre, accesible e universal".	[1][2]
	2016	A. S. Byatt		[6][7]
	2017	Michèle Lamont		[8]
	2018	Barbara Ehrenreich	Por dar "unha voz a grupos da sociedade que doutra forma non serían escoitados"	[9]
	2019	John Adams	"Por crear unha nova linguaxe musical ao fusionar elementos do jazz, do pop e da música clásica".	[10]
	2021	Grayson Perry	"Perry desenvolveu unha linguaxe visual única, demostrando que a arte pertence a todos e non debería ser un asunto elitista".	[11]
	2022	David Grossman	"Busca comprender as persoas dende dentro e mirar ao outro con amor, máis alá das fronteiras da guerra e a historia."	[12]
	2023	Trevor Noah	"... pola súa inspirada contribución ao tema In Praise of Folly, chamado así polo libro máis famoso de Erasmo, que está cheo de humor, crítica social e sátira política. Coa súa comedia política aguda, burleira pero inclusiva, Noah, aos ollos do xurado, defende o "espírito erasmiano".	[13]

• Páxina oficial do Premio Erasmus (en neerlandés)