Bobium

Locus: 44°46′17″N 9°23′11″E
Numerus incolarum: 3 408
Zona horaria: UTC+1, UTC+2
Situs interretialis
Gestio
Geographia
Territoria finitima: Brallum Pregulensium, Caulum, Curtis Prunatella, Menconicum, Vallis Tidonis Superior, Pomarum, Romanense Castrum, Fanum Sanctae Margaritae Bobiensium, Trivia
Coniunctiones urbium

Bobium[1][2] (-ii, n.) (alia nomina: Ebobium[1], Ebovium[1], Bobia civitas[1], Bobbium[1]) (Italiane: Bobbio) est Urbs Italiae et municipium, circiter 3 660 incolarum, in Regione Aemilia-Romania et in Provincia Placentina situm. Urbani Bobienses[1], Bobbienses[1], Bobiani[1] et Ebobienses[1] appellantur.
Insigne
Geographia
Incolae notabiles
Aedificia egregia
- Abbatia Sancti Columbani
Ecclesia Catholica Romana
Bobium, cum Placentia, sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae est, et praesens episcopus est Ioannes Ambrosio. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Placentina-Bobiensis est.
Fractiones, vici et loci in municipio
Fractiones
Aregli, Areglia, Barberino, Bertuzzi, Brugnoni, Ca' del Monte, Carana, Cassolo, Ceci, Cernaglia, Cognolo, Costa Tamburlani, Degara, Dezza, Fornacioni, Freddezza, Gorazze, Lagobisione, Mezzano Scotti, Moglia, Mogliazze, Passo Penice, Piancasale, Pianelli, Poggio D'Areglia, San Cristoforo, San Martino, San Salvatore, Santa Maria, Telecchio, Vaccarezza.
Municipia finitima
- Brallum Pregulensium (PV),
- Caulum,
- Curtis Prunatella,
- Menconicum (PV),
- Pecoraria,
- Plotianum,
- Romanense Castrum (PV),
- Fanum Sanctae Margaritae Bobiensium (PV),
- Trivia.
Nexus interni
- Aemiliam-Romaniam (regionem),
- Aemiliam (terram),
- Provinciam Placentinam,
- Placentiam (urbem),
- Urbes Italiae.
Nexus externi
| Vicimedia Communia plura habent quae ad Bobium spectant. |
Pinacotheca
-
Collocatio finium municipii in Provincia Placentina.
-
Despectus in Bobium.
Notae
- ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 1.8 J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z)}
- ↑ www.ilnotiziariobobbiese.net
- ↑ anno 1014 ex Imperatore Henrico II et Papa Benedicto VIII, cum decreto 14 Februarii 1014. DCG 8 Novembris 1929

