Magdalenium

Baculus e cornu fictus, figura equi ornatus, in specu La Madeleine iuxta Tursacum anno 1863 repertus (Museum Britannicum Londiniense: Palart.310)
Unam legis e paginis de
aevis archaeologicis
disserentibus

  • Tahunium, Yarmukium
  • Tardenoisium, Kebarium, Natufium, Khiamium
Epipalaeo-, Mesolithicum
  • Azilium, Maglemosium, Swiderium
Palaeolithicum superius
Palaeolithicum medium
Palaeolithicum inferius

Magdalenium[1] (Francogallice Magdalénien) est aevum sive potius cultura archaeologica aevi palaeolithici. Quae cultura anno 1872 a Gabriele de Mortillet primum descripta est e vestigiis ab Eduardo Lartet et Henrico Christy in specu La Madeleine inter agros communis Tursac repertis. Annis fere 17 000–12 000 a.p. floruisse censetur.

Notae

  1. Nomen Neolatinum in operibus praecipue Theodiscis usitatum. Fons: Hans Sachsse, Anthropologie der Technik: Ein Beitrag zur Stellung des Menschen in der Welt (Vieweg, 2013) p. 62 tab. IV (Paginae selectae apud Google Books)

Bibliographia

Simulacra quattuor ex ebure et cornu facta Neviri villae reperta
  • Edouard Lartet, Henry Christy, Reliquiae Aquitanicae: being contributions to the archaeology of Périgord and the adjoining provinces of Southern France. Londinii: Williams & Norgate, 1875 Textus apud archive.org
  • Gabriel de Mortillet, "Classification de l'âge de la pierre" in Matériaux pour l'histoire primitive et naturelle de l'homme (1872) pp. 464-465