NGC 25
 | |
| Stärebild | Phoenix (Phe) |
|---|---|
| Positioun fir d'Equinoxe J2000.0 | |
| Rektaszensioun | 00h 09m 59.41s |
| Deklinatioun | - 57° 01' 14.1"[1] |
| Ausgesinn | |
| Hubble-Sequenz | SAB0 |
| Visuell Magnitude | 12,6 mag mag |
| Visuell Magnitude (B-Band) | 13,6 mag mag |
| Wénkelduerchmiesser | 1.4 × 0.8[2] |
| Flächenhellegkeet mag/arcmin² | 12,8 mag |
| Physikalesch Donnéeën | |
| Routverrécklung | 0,03157 ± 0,00011 |
| Radialvitess | (9465 ± 32) |
| Geschicht | |
| Entdecker | John Herschel |
| Entdeckungsdatum | 28. Oktober 1834 |
| Katalog- an Entdeckerbezeechnungen | |
| AM | 0007-571 |
| GC | 11 |
| h | 2309 |
| NGC | 25 |
| PGC | 706 |
| ESO | 149-19 |
Den NGC 25 ass eng Balkespiralgalaxie am Stärebild Phoenix.
Si gouf den 28. Oktober 1834 vum britteschen Astronom John Frederick William Herschel entdeckt.
