Baalsaurus

Baalsaurus
Calvo & Riga, 2019
Okres istnienia: turon–koniak PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N Q 93.9/85.7 93.9/85.7
Kość zębowa Baalsaurus (na górze) w porównaniu z należącą do bonitazaury
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	zauropsydy
Podgromada	diapsydy
Nadrząd	dinozaury
Rząd	dinozaury gadziomiedniczne
Podrząd	zauropodomorfy
Infrarząd	zauropody
(bez rangi)	Titanosauria
(bez rangi)	Titanosaurae
Rodzaj	Baalsaurus
Gatunki
Baalsaurus mansillai

Baalsaurus – rodzaj wymarłego dinozaura, zauropoda z grupy tytanozaurów^[1].

Pozostałości nowego dinozaura odkryto w Argentynie, w Patagonii. W obrębie grupy Neuquén znajdują się tam skały formacji Portezuelo, powstałe w kredzie późnej, w turonie bądź koniaku. Wśród nich, na północnym wybrzeżu jeziora Barreales, w miejscu zwanym Baal, odnaleziono kość zębową. Udało się zidentyfikować ją jako należącą do przedstawiciela tytanozaurów. Kości zębowe tytanozaurów należą do rzadkości, wcześniej udało się znaleźć jedynie u 9 taksonów. Ich kształt porównuje się do liter L bądź U, w przypadku nowego taksonu zachodzi ta pierwsza sytuacja. Nowe znalezisko charakteryzowało się również niespotykanymi u wcześniej opisanych tytanozaurów cechami, pozwalającymi na zaliczenie go do nowego rodzaju tytanozaurów. Na przedniej gałęzi rzeczonej kości leżały zębodoły dla 10 zębów. Spojenie żuchwy kierowało się ku przodowi i brzusznie. Trzecią z apomorfii stanowił szeroki rów na brzusznej powierzchni, noszący miano Meckela, położony w pobliżu blaszki tworzącej kil kostny. Rodzajowi nadano nazwę Baalsaurus, odnosząc się do miejsca znalezienia skamieniałości zwanego Baal, noszącego imię kanaanejskiego i fenickiego bóstwa płodności Baala. Drugi człon nazwy saurus oznacza jaszczura. W obrębie rodzaju umieszczono pojedynczy gatunek B. mansillai. Nazwa epitetu gatunkowego upamiętnia odkrywcę żuchwy, technika Muzeum Geologii i Paleontologii Uniwersytetu w Comahue Juana Eduardo Mansillę^[1].