Startował głównie w skoku w dal. Pierwszy sukces osiągnął w 1979 roku zdobywając mistrzostwo NCAA. W tymże roku oddał również najdłuższy skok w sezonie (8,52 m) zdobywając tym samym mistrzostwo kraju. Powtórzył to jeszcze dwukrotnie: w 1980 i 1989 roku.
W swojej karierze trzykrotnie wystąpił na igrzyskach olimpijskich. W Montrealu (1976) nie zakwalifikował się do finału. W Los Angeles (1984) zajął 4. miejsce. Największy sukces olimpijski odniósł w 1988 roku w Seulu. W konkursie finałowym zdobył brązowy medal rezultatem 8,27 m – przegrał on z swymi rodakami Carlem Lewisem (złotym medalistą) oraz Mike Powellem (srebrnym medalistą).
Poza skokiem w dal Myricks był cenionym sprinterem startującym na 200 metrów. Na tym dystansie jego największym osiągnięciem było sklasyfikowanie na piątej pozycji na świecie w 1983[1].
Rekordy życiowe
Dyscyplina
Wynik
Skok w dal
8,74 m
200 m
20,03
Przypisy
↑USATF - Hall of Fame [online], www.usatf.org [dostęp 2017-11-24] [zarchiwizowane z adresu 2012-12-28](ang.).