Wyspy SSS
Wyspy SSS | |
| Kontynent | |
|---|---|
| Państwo | |
| Akwen | |
| Archipelag | |
| Powierzchnia |
68,0 km² |
| Populacja (1 stycznia 2024) • liczba ludności • gęstość |
|
Położenie na mapie Morza Karaibskiego | |
Położenie wysp SSS na Morzu Karaibskim | |
Wyspy SSS (nld. SSS-eilanden, en. SSS islands) – popularne określenie trzech wysp Saba, Sint Eustatius oraz południowa część Sint Maarten w Ameryce Północnej, które geograficznie należą do archipelagu Małe Antyle, grupy Wysp Nawietrznych. Wyspy położone są na Morzu Karaibskim, pomiędzy brytyjskim terytorium zamorskim Anguilla a federacją Saint Kitts i Nevis. Wyspy te należą do Królestwa Niderlandów, przy czym północna część wyspy Sint Maarten jako Saint-Martin, jest francuskim terytorium zamorskim, a południowa jej część [[[Autonomia|krajem autonomicznym]] Królestwa Niderlandów. Saba oraz Sint Eustatius są gminami zamorskimi, która podlegają bezpośrednio pod Holandię. Oprócz trzech głównych wysp, do wyspy Sint Maarten należy jeszcze dziewięć wysp, w tym dwie zamieszkane a siedem niezamieszkanych. A do wyspy Saba należy jedna niezamieszkana wyspa.
Wyspy
główne
| Lp. | Nazwa | Status | Powierzchnia (km²) |
Liczba mieszkańców 1 stycznia 2024 |
Gęstość zaludnienia |
|---|---|---|---|---|---|
| 1. | Saba | gmina zamorska | 13 | 2060[1] | 158 |
| 2. | Sint Eustatius | gmina zamorska | 21 | 3204[1] | 153 |
| 3. | Sint Maarten | kraj autonomiczny | 34 | 43 350[2] | 1275 |
pozostałe
| Wyspa | Nazwa wyspy | Zamieszkana |
|---|---|---|
| Sint Maarten | Cow & Calf | |
| Guana Key | ||
| Hen & Chickens (Hens and Chicks) | ||
| Little Key | ||
| Molly Beday (Molley Beday) | ||
| Mona | ||
| Pelikan Key | ||
| Pond | ||
| Snoopy | ||
| Saba | Green Island (Groeneiland) | |
Historia
Po raz pierwszy jako holenderskie, wyspy SSS stały się poprzez podboje Holenderskiej Kompanii Zachodnioindyjskiej w XVII w. Wcześniej zmieniały często swoją przynależność, należały m.in. do Wielkiej Brytanii czy Francji[3].
Zgodnie z traktatem brytyjsko-holenderskim z 1814 r. wyspy ABC stały się własnością Holandii dwa lata później. Kolonia Sint Eustatius i terytoria zależne (Sint Eustatius en Onderhorigheden) obejmowało Sint Eustatius, Sint Maarten i Sabę[4]. Kolonia ta w roku 1828 została połączona z kolonią Curaçao i terytoria zależne (Curaçao en Onderhorigheden), w skład której wchodziły Wyspy Zawietrzne tj. Curaçao, Aruba, Bonaire oraz z kolonią Surinam, tworząc nową kolonię (Gouvernement-Generaal van's rijks West-Indische bezittingen) z siedzibą w Paramaribo w Surinamie[5]. W 1845 r. kolonia ta została ponownie rozbita. Kolonia Curaçao i terytoria zależne obejmowała więc od tego czasu wyspy Curaçao, Arubę, Bonaire, Sint Eustatius, Sint Maarten i Sabę.
W roku 1948 kolonię tą przekształcono w Antyle Holenderskie. W 1954 r. Antyle Holenderskie stały się autonomicznym krajem (land) Królestwa Niderlandów[6].
10 października 2010 r. rozwiązano Antyle Holenderskie. W Królestwie Niderlandów utworzono nowe kraje Curaçao i Sint Maarten, jak również podlegające bezpośrednio pod Holandię gminy zamorskie Bonaire, Sint Eustatius i Saba[7].
Języki
Językami urzędowymi na wyspach SSS są niderlandzki i angielski[8].