Halitt

Halitt
Halitt frå Wieliczka saltgeuve i Małopolskie i Polen
Generelt
Kategori	Halidmineral
Kjemisk formel	NaCl
Strunz-klassifisering	03.AA.20
Krystallsymmetri	Isometrisk heksoktahedral 4/m 3 2/m
Einingscelle	a = 5.6404(1) Å; Z = 4
Identifikasjon
Molekylvekt	58.433 g/mol
Farge	fargelaus eller kvit; òg blå, lilla, raud, rosa, gul, oransje, eller grå
Krystallform	Hovudsakleg kuar og i massive sedimentære lag, men òg korna, trådaktig og kompakt
Krystallsystem	Kubisk
Kløyv	perfekt {001}, tre retningar kubisk
Brot	Muslig
Fastleik	Sprø
Mohs hardleiksskala	2 - 2.5
Glans	glasaktig
Strekfarge	Kvit
Transparens	Gjennomsiktig
Spesifikk vekt	2.17
Optiske eigenskapar
Optiske eigenskapar	Isotrop
Brytingsindeks	n = 1.544
Oppløyselegheit	Vassoppløyseleg
Andre eigenskapar	Salt smak, fluorescerande
Kjelder	[1][2][3]

Halitt eller steinsalt er eit mineral som består av natriumklorid (NaCl). Mineralet krystalliserer oftast i terningar og er fargelaust eller kvitt.

Halitt er vanlegast i store leier som vart danna ved fordamping av avsnørte havbukter, som i ettertid vart dekte av sediment. Slike saltleier finst i bergartar av alle geologiske system, særleg perm, og varierer i tjuknad frå centimeter til kilometer. Saltet blir vunne ut av gruver eller brot i fjell.

Halitt er vanleg saman med gips, anhydritt, sylvin, kieseritt, carnallitt og fleire andre løyselege salt. Då halitt er lettare enn den omgjevande bergarten, vil saltsedimenta ha ein tendens til å flytte seg oppover i lagrekka og danne saltstokkar eller diapirar, ofte fleire kilometer i diameter. Petroleumsfeller har ofte ein «hatt» av halitt og svovel.

«halitt» i Store norske leksikon, snl.no.

• «steinsalt» i Nynorskordboka.